บทที่ 41 ว่าด้วยเรื่องจิตอาสา อยากหาสุนัขช่วยจริงๆ จากใจ ไอ้หัวเป็ด โคราช

T279

            ปัญหาสัตว์เลี้ยงหายในปัจจุบัน ดูเหมือนว่าจะเป็นปัญหาที่มีให้พบเห็นกันได้บ่อยๆ มันเกิดขึ้นด้วยสาเหตุใดกันแน่ ความเผอเรอของผู้ดูแล หรือขาดความระมัดระวังในขณะออกจากบ้าน “ รึอาจเป็นขบวนการลักพา” เพื่อเรียกร้องทรัพย์สินจากเจ้าของสุนัข ที่ค่อนข้างมีฐานะดี บ้านเศรษฐีพันล้านที่มีลูกเล็กๆ มีเจ้าสุนัขพันธุ์ดี ในราคาแสนแพงลิบลิ่ว ของ “คุณค่าแห่งชีวิต” สุนัข เพื่อนผู้แสนดีที่สุดของมนุษย์ เพื่อนผู้ช่วยคลายความเหงา เติมเต็มความเดียวดาย ของการโหยหาความรัก และความห่วงใยจาก พ่อ แม่ ในสังคมที่ต้องดินรนแสวงหาเงินทองอย่างเร่งรีบในปัจจุบัน ความทุกข์ใจของผู้เป็นพ่อ แม่ เมื่อเห็นน้ำตาแห่งความเสียใจของลูก เสียเท่าไหร่ก็ยอม ขอให้ลูกได้กับมามีความสุขอีกครั้ง (หน้าจะมีนักสืบสุนัข) เหมือนในหนังของ จิมแครี่ (เอซ เวนทูร่า นักสืบซุปเปอร์เก๊ก) พอผมได้เห็นป้ายติดประกาศ “สุนัขหาย” ตามหน้าร้าน “มินิมาร์ท” ตามเสาร์ไฟข้างทาง “สุนัขหาย มีรางวัล 20000 บาท” ถ้าเป็นเช่นนี้บ่อยๆ เข้า ปัญหานี้น่าจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมาได้ในสังคมไทย ผมนึกไปถึงขบวนการจับสัตว์เลี้ยงกรรโชกทรัพย์ มีความเป็นไปได้เหมือนกันนะผมว่า มันเป็นช่องทางของผู้ประสงค์ร้ายวางแผนหากินแบบง่ายๆ บนความทุกข์ของเด็กๆ และผู้คนที่มีจิตใจดีรักสัตว์ ถ้าหากมันเป็นอีแบบนี้ ผมว่าไอ้พวกนี้มัน ”เลวสัตว์“ จริงๆ กินไม่อิ่ม นุ่งไม่อุ่น หรือก็ไม่ใช้ อาจเป็นแค่คนเมาไม่มีกิน หรือพวกสิ้นปัญญาดำเนินชีวิต หากแต่มีสติปัญญาหากินแบบฉลาดแกมโกง

            สังคมทุกวันนี้ ตัวใคร ก็ตัวมัน แม้นบ้านติดกันยังไม่มีความไว้ใจให้กัน แทบไม่รู้จักมักจี่ หรือได้สนทนากันด้วยซ้ำ รั่วบ้านติดกันแท้ๆ หรือคนในชุมชนเดียวกันคักๆ สุนัขของคนอื่น “วิ่งเพ่นพ่าน” ในที่ทางบ้านตนเอง ให้เกิดความเป็นเดือดเป็นแค้น เหมือนสุนัขตัวนั้น “ทำความผิดมหันต์” ให้เกิดบันดาลโทสะ ขว้างปา ทำร้าย จนสัตว์เหล่านั้นได้รับบาดเจ็บมีให้เห็นกันถมไป บางรายถึงกับเสียชีวิตเลยก็มี

            ช่วยกันหน่อย คอยระวังผู้ประสงค์ร้าย “นึกถึงชีวิต” มันไม่ใช้ว่าใครรวย หรือจน โอกาสของคนเรามีไม่เหมือนกันเป็นธรรมดา คุณธรรมภายในใจควรมีในสำนึกของเราอยู่เสมอจึงเรียกว่า “คนดีของสังคม” จำเป็นหรือหากไม่สมหวังในของรางวัล เป็นสุขหรือที่ได้รู้ว่าสิ่งที่ได้มานั้น ต้องแลกกับน้ำตาของเด็กๆ ทรัพย์ใดได้มา กินใช้แป๊บๆ ก็หมด แต่คุณความดีนั้น มันติดตัวฝังในจิตไม่มีลบเลือนไปจากเรา ทุกภพชาติ จะช่วยเราเมื่อพบกับความอับจนหนทาง ในสักวัน

            อย่าประมาท หรือคาดหวังกับสิ่งใด ผู้ใดมากเกินเหตุอันควร สร้างความเป็นเจ้าของให้ชัดเจนมากขึ้น การคาดเดาในสิ่งไม่อาจคาดเดาได้นั้น ควรให้ความสำคัญ ความชัดเจนในสัญลักษณ์ ในเมื่อคุณมีปัญญาเลี้ยงสัตว์ในราคาแพงๆ ได้ คุณก็ต้องป้องกันความเสียงที่อาจเกิดขึ้น เช่น กระพรวนของสุนัข อาจมีชื่อสุนัข และที่อยู่ของบ้านคุณ สายรัดปลอกคอ ควรสลักชื่อที่อยู่ ป้ายแขวนควรบอกความชัดเจนของสุนัข ดุแลให้อาหาร น้ำ และผูกมัดทุกครั้งที่คุณไม่สามารถนำไปด้วยได้ จ้างพี่เลี้ยงส่วนตัว(รวยมากๆ)

            สำคัญสุดเมื่อปัญหาไม่คาดฝันเกิดขึ้น เราจะได้คืน หรือไม่นั้น ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญก็คือต้องทำใจให้ได้ สอนลูกให้รู้จักกับชีวิต ที่ไม่อาจสมหวังเสมอไป อาจต้องพบความผิดหวัง เสียใจเป็นธรรมดา เพราะมันคือพื้นฐานของการมีชีวิต อย่าได้เป็นเช่น “พอสินเสียงกระพรวนขาดหาย ใจแทบหลุด น้ำตาไหลหลั่งประดังหนึ่งสายฝน ด้วยใจทุกข์ ขื่นขม ระทม เศร้า ปวดทั้งใจ ป่วยทั้งกาย” ควรปล่อยก็จงวางเสีย ไม่มีอะไรเป็นของเราอย่างแท้จริงหรอกหนาคุณๆ ทั้งหลาย

LOGO Duck Head

Go to top