บท "ลืม" บท...ของบทแรก โดย : ไอ้หัวเป็ด โคราช

T275

 

โลกหมุนรอบตัวเอง หรือตัวเราเองหมุนตามโลก เด็กไล้ตามเงาเมื่อแสงอาทิตย์จวนลับขอบฟ้า ความสนุกใกล้เวลาจบลง

ต่างคนต่างต้องแยกย้ายกันไป คืนและวันเวียนเปลี่ยนเป็นเช่นนี้ ไม่มีวันเศร้า ไม่มีวัน เบื่อ มันเป็นเรื่องของมัน และเร่งเร้าความรู้สึกของมนุษย์ ปุถุชน

ผู้หนาแน่นด้วย กิเลส ตัณหา อุปาทาน ผู้ยึดถือในสิ่งที่เป็นตน เป็นของ ๆ ตน รักสุข เกลียดความทุกข์ เสมือนลมหายใจเข้าออกของตัวเอง    และเมื่อลมหายใจเฮือกสุดท้ายใกล้เข้ามา เอ้ย ลืมอะไร  ที่จะทำเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนลมที่พัดเข้า แล้วไม่ยอมไหลเวียนออกมา

LOGO Duck Head

 

Go to top