บทความ

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

บทที่ 54 นี้ละครับสิ่งแน่แท้ คือความจริง โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2831

            ถึงท่านจะใหญ่แค่ไหน "แล้วยังไง" ทำได้จนเพียงพอแล้วหรือ บุญใหญ่ในการทำดี "ควรค่า คู่ควร" เพียงพอให้คนไทยได้คิดถึงและจดจำ (พวกเราทั้งหลาย) มาเฝ่าดูความไส่ใจของคนไทยในชาติ ไปพร้อมๆ กันเทอญ ระยะเวลาสามเดือนต่อจากนี้ไป จะมีใครพูดถึงเขาบ้าง ท่านทั้งหลายผู้จากไปก่อนหน้าแล้ว ต่างคนที่ไป ต่างวาระกรรม "เกิดมาเพื่อตาย" ดำเนินไปเพื่อเป็นแบบเรียน สกิดเตือนใจคนที่ยังหลง "ปัจจุบัน อดีต" ในบทก่อนๆ ที่ผ่านมา เวลายังเดินผ่านพวกเขาเหมือนลมพัดตอไม้

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

ในความเป็นผู้เฒ่า ช่างคิด ชั่งเขียน

บทที่ 53 เอือมระอากว่าจะจบเรื่องในชีวิต โดยไอ้หัวเป็ด โคราช

T2830

         ไปอยู่ไหนถึงไหน ไม่ได้เคยหยุดเสนอหน้าคิดแทนคนอื่น ไม่คิดคงต้องอด (สร้างเรื่องหากิน) ไม่ได้ ไม่ดี ไม่ทำ เป็นนิยามของความรับผิดชชอบของเรา จะให้ความสำคัญกับคุณภาพงานมาก่อนเสมอ ในเมื่อโอกาสมันเหลือน้อย กับงานที่หย่อนคล้อยไปตามกาลเวลา ในยุคสมัย "ของเด็กอาศัยความทันสมัยของเทคโนโลยี" ศัพท์ภาษาแปลกใหม่ที่สังคมนิยม คำสแลงเข้าถึงใจผู้บริโภค (ผู้ผลิต คิดสื่อยุคใหม่)

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

บทที่ 52 Black Art โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

อีกมุม ของสี ขาว และดำ ความเคลื่อนไหวของแสง เงา “สมมาตร” ในธรรมชาติของงาน (ข้อจำกัดเวลา)

T2829

                ความเฉียบขาดของแสง และเงา ในงานจิตรกรรม “โมโนโทน” Monotone ภาพสองเฉดสี (ขาว ดำ) Black Art เมื่อแสง และเงาสะท้อนอารมณ์ ของชีวิต ในรูปลักษณ์ต่างๆ แต่ละแง่มุม จิตรกรผู้ถ่ายทอดมองเห็นเรื่องธรรมดาของชีวิต แปลความหมายของสิ่งที่เห็น เกิดขึ้น เป็นอยู่ โดยการจับอารมณ์ภาพแบบไม่ตั้งใจ ไม่จำเพาะเจาะจง (จัดความชัดเจนขึ้นเอง)

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

บทที่ 51 “พวกเรา” ดับไฟลามทุ่งกัน หากวันนี้มีเพียงผู้อาวุโส จะแน่ใจหรือ อะไรจะเกิด (ในครั้งต่อไป)

รับรู้ได้ถึงความ "เมินเฉย" เหมือนรอใคร ก่อนพวกเขาเหล่านั้นจะคิดได้ว่า “ปัญหาเร่งด่วน” คืออะไรในความร้อน และร้ายของไฟ

โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2827

วอนหน่วยงานรัฐจัดตั้ง ผู้ทำหน้าที่ดูแลทุกข์ของคนใน “ชุมชน” ผู้รับผิดชอบ เข้ามาสนใจกับปัญหา “การเผาพื้นที่นา ในเขตปลูกสร้างบ้านเรือนของชุมชน” ให้จริงจังกันหน่อย ให้สมกับนโยบาย ชูป้ายปณิธาน “บรรเทาทุกข์คนในชุมชน” ที่เกินกว่าร้อยเมตร รอบๆ บ้าน “ญาติ พี่น้องตน”

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

ไวพจน์ นิยามกับคำว่า “น้ำ” (มั่วตั้ว ถั่วเขียว) เริ่มแล้วละ

50 บท ของฝากคนชอบเขียน ถึง “น้ำ” โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2828

ข้าพเจ้าจะขอหยิบยืมความรู้ ของครู “ภาษาไทย” ย้อนรอยกลับไปเล่าเรียนกันใหม่ ย้อนวัยไปพร้อมกัน นะครับ มาเรียนรู้คำในภาษาไทย (คำไวพจน์) ศัพท์ที่นำไปใช้เรียก หมายความ ของคำว่า “น้ำ” เปิดกรุปัญญา ภาษา (โคตรเหง้า) บรรพชน สรรพนามเรียก อันมากมายจริงๆ จดจำได้แค่ไหน ก็แค่นั้น นำไปใช้ได้อย่างลงตัว ไม่ผิดจุดประสงค์ของความหมาย ให้ใคร “ติเตียน” ใน “นัยยะ” ของคำ

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

บทที่ 49 นิยามคำ ปิสุณาวาจา” โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2826

คำนิยามในบรรทัดฐาน ของ “อัตลักษณ์” ทางด้านศิลปะวิชา (ผลงานสร้างจากการเรียนรู้) “ตนเป็นผู้สร้าง” พูดถึงคุณค่างานศิลปะ เกิดจากการสร้างสรรค์ ด้วยสองมือ หนึ่งมันสมองน้อยๆ 30% ของตัวเอง คำติเตียน ส่อเสียดทั้งหลาย ให้คู่ควรใส่ใจหรือ กับคำ “วิจารณ์”ของคน “อะไร” การที่บุคคลจะสร้างสรรค์งานขึ้นมาสักชิ้น เมื่อเริ่มลงมือ ก็เกิดอาการไม่ดี (ป่วย) ทางอารมณ์ “ห่วงหน้า พะวงหลัง” กล้าๆ กลัวๆ เกรงไม่สมควรค่า มองบรรทัดฐานที่สูงลิบลิ่ว ของผู้อื่นมากเกินความสามารถของตน กังวลในผลงานที่สร้างสรรค์ออกมาจะไม่ “โดน” หรือเกินกว่ากรอบที่ครู อาจารย์ เหล่าบรมศิลปินแม่พิมพ์ แม่แบบ สร้างสรรค์งานเป็นที่ยอมรับของคนสูงๆ ในสังคม คำเหน็บติ เพื่อ ก่อ” ของนักวิจารณ์ทั้งหลาย ทั้งมืออาชีพ มันก็เรียก สมัครเล่นเขาก็ว่ากันไป

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

บทที่ 48 ทุบกะลา กล้าเผชิญ ออกไปเรียนรู้โลก ของ ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2825

            การเดินทางหาประสบการณ์ หลายๆ คน มีหนทาง และเป้าหมายของชีวิตที่ต้องดำเนินไป บนเส้นทางแห่งความอยากรู้ อยากเห็นในธรรมชาติรอบๆ ตัวเรา มองจินตนาการที่ไกลออกไปจากหนังสือเรียน “ไกลเกินสภาวะความเป็นจริงของตัวเอง” ดูเหมือนว่าเป็นเรื่องเกินจะหยุดความกระหายอยากรู้ ไปสู่ความต้องการของประสบการณ์จริง ใหม่ๆ ไกลเกินกว่าหนังสือเรียน ออกห่างจากสิ่งที่ได้พบเห็นเป็นประจำ ในกะลาที่ครอบแนวคิด มุมมองของความธรรมดา ที่น่าเบื่อ

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

ย่างเข้าเดือนหก ฝนก็ตกพรำ พรำ “กบ” มันก็ร้องงึมงำ ระงมไปทั่วท้องนา

(ของชีวิตสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ชนิดหนึ่ง) อยู่คู่คนหน้าบานมาช้านาน สัตว์เพื่อชีวิตตัวจริง(ไม่ต้องพิสูจน์ หรอกครับ)

เมื่อถึงตอนก่อนฟ้าหม่น ลมแล้งโรยยามแลง ลมโชยกลิ่นอ่อน หอมดอกผัก “แขยง” ยามฟ้าแลงค่ำลงมา

บทที่ 47 กลับอีสาน หอมกลิ่นแกงกบ โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2824

ในยุคสมัยที่คนต้องเผชิญกับมลภาวะ และสารพิษปนเปื้อนในธรรมชาติ ยังพอหากินกันได้อยู่ กับพืชผักสมุนไพรไทยพื้นบ้าน พืชชนิดกลิ่นหอมฉุน มีฤทธิ์ร้อนแรง (เผ็ดร้อน) ของผัก “แขยง”

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน

บทที่ 46 เก็บๆ เผื่อใจ ไว้ปัญญา โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2823

            เรื่องเบ็ดเตล็ด คละ ระคนกัน ของความฟุ้ง เมื่อ “จิตซ่าน” คุณภาพความคิดพร่อง ยุบไป หรือลดไปจากเดิม ไม่เคยสำเร็จอะไร หยิบจับสิ่งใดไม่เป็นเรื่อง “สักกายทิฏฐิ” คนค้นหาตัวตน เพียงเงียบๆ คนเดียวในวันแรงๆ ของแสงตะวันผ่านฤดู และเป็นเรื่องที่ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน (หากกระเทือนซางบ้าง ช่วยไม่ได้)

            ในใยแมงมุมแห่งชีวิต โยงใยมัดจิต มัดใจ “พันธนาการของตน” ขว้างทิ้งไป ก็ไม่พ้นตัว มันรั่วๆ ตลอดเลยเรา บุคลิกภาพเป็นคนแปลก คิดซับซ้อน เถื่อนแบบขำๆ ถ้าทางดูทุยๆ อย่างบอกไม่ถูก ในทีท่าไม่เหมือน แต่ต้องการไม่ต่างใคร ในความต่างนิยาม และนิยมของ ”มนุษย์สังคม”

Go to top