บทความ

foam

กลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อยู่ในขณะนี้ สำหรับประเด็นการใช้กล่องโฟมใส่อาหาร ที่หลาย ๆ คนมีความเข้าใจว่า เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

หากไม่สืบสานตำนานบรรพชน คุณค่าสำคัญที่ท่านสร้าง คงเป็นเพียงตำนานเล่าขาน (ห่างจากความจริง)

บทที่ 59 โดย ไอ้หัวเป็ดโคราช

T2841

บรรพบุรุษ "คนอีสาน" มาจากหลวงพระบางและ เวียงจันทน์ วัฒนธรรมประเพณีสืบทอดกันมา หลายชั่วอายุคน พื้นที่ภาคอีสานเราอาจคิดว่า แห้งแล้ง ขาดแคลนทรัพยากร สําหรับคนอีสาน "มันอุดมสมบูรณ์"

         มะนาวไม่หวานบ้างก็แล้วไป  "มะส้ม" ในยุคสมัยหลังนํ้าท่วมหลาก "บางมด" ส้มก็หมดความหวานเสียแล้ว

บทสนทนาที่ไม่ตั้งใจให้ถึง 56 โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2834

          "ส้ม" บางมดหมดเสียแล้ว ขณะไร้รสสัมผัสลิ้น ยากที่จะได้ลิ้มรองรสหวานแบบเดิมๆ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคน "ไม่จริง" อย่าว่าธรรมชาติเขานะพวก "มะส้ม" มันถือกำเนิดขึ้นเหมือน "เอ็กเมน" พวกมนุษย์กลายพันธุ์ แต่มันคือ "มะส้มพืชกลายพันธุ์" ต้องเรียกมันยังงั้น เมื่อประชากรของโลก "ขี้ไม่ออก" แต่พยายามเลี่ยง และกังวลในความเสี่ยงที่มีต่อ "ยาระบายท้อง" ที่ถือกำเนิดขึ้นทุกๆ ชาติพันธุ์ แบ่งขายเป็นกิ๊ฟเซต ภายในร้านขายยาหมอแป๊ะ

บทที่ 52 Black Art โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

อีกมุม ของสี ขาว และดำ ความเคลื่อนไหวของแสง เงา “สมมาตร” ในธรรมชาติของงาน (ข้อจำกัดเวลา)

T2829

                ความเฉียบขาดของแสง และเงา ในงานจิตรกรรม “โมโนโทน” Monotone ภาพสองเฉดสี (ขาว ดำ) Black Art เมื่อแสง และเงาสะท้อนอารมณ์ ของชีวิต ในรูปลักษณ์ต่างๆ แต่ละแง่มุม จิตรกรผู้ถ่ายทอดมองเห็นเรื่องธรรมดาของชีวิต แปลความหมายของสิ่งที่เห็น เกิดขึ้น เป็นอยู่ โดยการจับอารมณ์ภาพแบบไม่ตั้งใจ ไม่จำเพาะเจาะจง (จัดความชัดเจนขึ้นเอง)

มันมีบางครั้งที่คิดถึง

บทที่ 58 โดย  ไอ้หัวเป็ด โคราช

ก้อยกุ้งริมโขง...เชียงคาน
หรือนิยมเรียกเป็นทางการว่า "ยำกุ้งเต้น"

T2840

              อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เป็นหนึ่งในหลายๆ อำเภอ ในภาคอีสานเหนือตอนบนของประเทศไทย ที่มีภูมิทัศน์ ติดแม่น้ำโขง "ฝั่งของ สองตลิ่ง"
"ไทเลย บ่เคย ขี้คร้าน" คำเก่าผู้เฒ่าผู้แก่ กล่าวเป็น "ผญา" คำกลอนสอนไว้  แสดงถึงอัตลักษณ์ของคนเลย ที่ใช้ชีวิตอย่างขยันอดทน ริมฝังแม่นํ้าโขง

ไม่ใช่ฉันไม่เหมือนใคร ฉันได้ทางปาก อนาถนักกับเวลา ในเงาใจของตนเอง

บทที่ 55 โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2832

           ใบไม้แก่นำ้ตาลเหลืองร่วงหล่น ใบไม้ยังคงหล่นร่วงลงดินเป็นไฉน มองใบไม้หลากสีร่วงทับถมกัน บนพื้นนั้นใต้ต้นไม้ หากใบไม้นั้นหาใช่มีเพียงแต่ใบแก่

บทที่ 51 “พวกเรา” ดับไฟลามทุ่งกัน หากวันนี้มีเพียงผู้อาวุโส จะแน่ใจหรือ อะไรจะเกิด (ในครั้งต่อไป)

รับรู้ได้ถึงความ "เมินเฉย" เหมือนรอใคร ก่อนพวกเขาเหล่านั้นจะคิดได้ว่า “ปัญหาเร่งด่วน” คืออะไรในความร้อน และร้ายของไฟ

โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2827

วอนหน่วยงานรัฐจัดตั้ง ผู้ทำหน้าที่ดูแลทุกข์ของคนใน “ชุมชน” ผู้รับผิดชอบ เข้ามาสนใจกับปัญหา “การเผาพื้นที่นา ในเขตปลูกสร้างบ้านเรือนของชุมชน” ให้จริงจังกันหน่อย ให้สมกับนโยบาย ชูป้ายปณิธาน “บรรเทาทุกข์คนในชุมชน” ที่เกินกว่าร้อยเมตร รอบๆ บ้าน “ญาติ พี่น้องตน”

หนาวเหน็บ มันเจ็บจนชินชา ในความเดียวดาย  ตราบใดที่วาระนั้นยังมาไม่ถึง

บทที่ 57 โดย  ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2838

              ในคืนที่เดียวดาย ยืนลำพังคนเดียวในเมืองใหญ่  แสนเหน็บหนาวยามคํ่าคืนอันเงียบเหงา ซุกซ้อนปรารถนาในความเงียบลึกๆ เฉาแห้งดั่งต้นหญ้าข้างทางปกคุมด้วยไอเย็นของหิมะ ไร้ค่าไม่ควรที่จะจดจำมัน เวลาปล่อยเลยร่วงไป วินาที นาที แต่ละชั่วโมง มันผ่านไปพร้อมกับลมหายใจเข้าและออก เป็นอยู่เช่นนี้เป็นวัน เดือน หลายๆ ปี ที่ร่วงเลยผ่านไป ซํ่าๆ เป็นเช่นนั้นตลอด

บทที่ 54 นี้ละครับสิ่งแน่แท้ คือความจริง โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2831

            ถึงท่านจะใหญ่แค่ไหน "แล้วยังไง" ทำได้จนเพียงพอแล้วหรือ บุญใหญ่ในการทำดี "ควรค่า คู่ควร" เพียงพอให้คนไทยได้คิดถึงและจดจำ (พวกเราทั้งหลาย) มาเฝ่าดูความไส่ใจของคนไทยในชาติ ไปพร้อมๆ กันเทอญ ระยะเวลาสามเดือนต่อจากนี้ไป จะมีใครพูดถึงเขาบ้าง ท่านทั้งหลายผู้จากไปก่อนหน้าแล้ว ต่างคนที่ไป ต่างวาระกรรม "เกิดมาเพื่อตาย" ดำเนินไปเพื่อเป็นแบบเรียน สกิดเตือนใจคนที่ยังหลง "ปัจจุบัน อดีต" ในบทก่อนๆ ที่ผ่านมา เวลายังเดินผ่านพวกเขาเหมือนลมพัดตอไม้

ไวพจน์ นิยามกับคำว่า “น้ำ” (มั่วตั้ว ถั่วเขียว) เริ่มแล้วละ

50 บท ของฝากคนชอบเขียน ถึง “น้ำ” โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2828

ข้าพเจ้าจะขอหยิบยืมความรู้ ของครู “ภาษาไทย” ย้อนรอยกลับไปเล่าเรียนกันใหม่ ย้อนวัยไปพร้อมกัน นะครับ มาเรียนรู้คำในภาษาไทย (คำไวพจน์) ศัพท์ที่นำไปใช้เรียก หมายความ ของคำว่า “น้ำ” เปิดกรุปัญญา ภาษา (โคตรเหง้า) บรรพชน สรรพนามเรียก อันมากมายจริงๆ จดจำได้แค่ไหน ก็แค่นั้น นำไปใช้ได้อย่างลงตัว ไม่ผิดจุดประสงค์ของความหมาย ให้ใคร “ติเตียน” ใน “นัยยะ” ของคำ

โครงสร้างพริกแกงไทย

พริกแกงไทยจัดว่าเป็นหนึ่งส่วนผสมสำคัญของอาหารไทยหลายๆชนิด ซึ่งทำให้อาหารไทยมีความแตกต่างจากอาหารชาติอื่นๆอย่างมาก เพราะต้องอาศัยความพิถีพิถันในการทำเครื่องแกง พริกแกง ชนิดต่างๆขึ้น อาหารไทยจึงนอกจากจะอร่อยคักๆ จนทั่วโลกให้การยอมรับอย่างมากมาย จากเฟสบุ๊คของคุณ "บวรรัตน์ ปิ่นประดับ" เชฟคนเก่งของสมาคมพ่อครัวไทย ได้โพสภาพแสดงโครงสร้างของพริกแกงไทยชนิดต่างๆไว้อย่างน่าดูทีเดียว เอาไปศึกษาไว้เป็นความรู้กันนะครับ 

ในความเป็นผู้เฒ่า ช่างคิด ชั่งเขียน

บทที่ 53 เอือมระอากว่าจะจบเรื่องในชีวิต โดยไอ้หัวเป็ด โคราช

T2830

         ไปอยู่ไหนถึงไหน ไม่ได้เคยหยุดเสนอหน้าคิดแทนคนอื่น ไม่คิดคงต้องอด (สร้างเรื่องหากิน) ไม่ได้ ไม่ดี ไม่ทำ เป็นนิยามของความรับผิดชชอบของเรา จะให้ความสำคัญกับคุณภาพงานมาก่อนเสมอ ในเมื่อโอกาสมันเหลือน้อย กับงานที่หย่อนคล้อยไปตามกาลเวลา ในยุคสมัย "ของเด็กอาศัยความทันสมัยของเทคโนโลยี" ศัพท์ภาษาแปลกใหม่ที่สังคมนิยม คำสแลงเข้าถึงใจผู้บริโภค (ผู้ผลิต คิดสื่อยุคใหม่)

บทที่ 49 นิยามคำ ปิสุณาวาจา” โดย ไอ้หัวเป็ด โคราช

T2826

คำนิยามในบรรทัดฐาน ของ “อัตลักษณ์” ทางด้านศิลปะวิชา (ผลงานสร้างจากการเรียนรู้) “ตนเป็นผู้สร้าง” พูดถึงคุณค่างานศิลปะ เกิดจากการสร้างสรรค์ ด้วยสองมือ หนึ่งมันสมองน้อยๆ 30% ของตัวเอง คำติเตียน ส่อเสียดทั้งหลาย ให้คู่ควรใส่ใจหรือ กับคำ “วิจารณ์”ของคน “อะไร” การที่บุคคลจะสร้างสรรค์งานขึ้นมาสักชิ้น เมื่อเริ่มลงมือ ก็เกิดอาการไม่ดี (ป่วย) ทางอารมณ์ “ห่วงหน้า พะวงหลัง” กล้าๆ กลัวๆ เกรงไม่สมควรค่า มองบรรทัดฐานที่สูงลิบลิ่ว ของผู้อื่นมากเกินความสามารถของตน กังวลในผลงานที่สร้างสรรค์ออกมาจะไม่ “โดน” หรือเกินกว่ากรอบที่ครู อาจารย์ เหล่าบรมศิลปินแม่พิมพ์ แม่แบบ สร้างสรรค์งานเป็นที่ยอมรับของคนสูงๆ ในสังคม คำเหน็บติ เพื่อ ก่อ” ของนักวิจารณ์ทั้งหลาย ทั้งมืออาชีพ มันก็เรียก สมัครเล่นเขาก็ว่ากันไป

Go to top