ปล่อยใจเขมรมันยิงเข้ามา เราไม่ต้องไปตอบโต้มันหลอกครับ คอยเก็บภ่าพหลักฐานประจานให้ชาวโลกรู้ก็พอแล้วครับ เดี๋ยวลูกกระสุนมันก็หมดจนก็จนจะเอาทุนที่ไหนซื้อ ลำพังยังต้องพึ่งหรือขอประเทศรอบข้างเลย อาวุธของเราทันสมัยกว่าเยอะ เล่นกันจริงๆ 3 ชั่งโมงก็รู้ผลแล้วครับ และเดี๋ยวนี้เค้าเลิดรบกันแล้ว รบกันก็พังทั้งคู่ ใครจะพังน้อยพังมากกว่ากันเท่านั้นเอง พวกที่คิดจะรบนั้นคือพวกบ้าป่าเถือน อย่าไปบ้าเข้าทางตามเขมรก็แล้วกัน และมีเรื่องเล่าที่ผมแค้นและเจ็บใจไม่หายครับที่ทำอะไรไอ้พวกเขมรถ่อยไม่ไ ด้ เมื่อวันที่ 5 มกราคม 54 ผมได้ขึ้นรถไฟที่สถานี เวลา 8.00น.ผมได้นำลูกหมาไปให้เพื่อนเป็นของขวัญปีใหม่ที่สระบุรี อยูขบวนโบกี้เกือบท้ายสุด ประทับใจครูโรงเรียนหนึ่งแถวหินดาด นำนักเรียนไปเข้าค่าย จำนวนหลายสิบคน แต่ดันมีครูแตกแถวซื้อเบียร์บนรถไฟมาดื่มให้นักเรียนเห็น ซึ่งเป็นแบบอย่างที่ไม้ดีเลย (ถ้ามีอาการเมาแล้วจะดูแลนักเรียนหลายสิบคนได้ไง )มีต่อ

และเมื่อรถไฟมาถึงอำเภอปากช่องคณะนักเรียนก็ได้ลงไปหมด ก็ได้มีกลุ่มเขมรจำนวนคากว่าเป็นร้อยคน ขึ้นมาเต็มโบกี้สองโบกี้สุกท้าย พอรถไฟเคลื่อนขบวนก็เริ่มส่งเสียงแอะอะโวยวายรบกวนผู้โดยสาร จรบางคนรำคาญหนีไปที่โบกี้หน้า มันกฏได้ที่นั่งเท่านั้นยังไม่พอมันช่วยกนด่าคนไทยประเทศไทย ดูถูกคนไทยประเทศไทยว่าขี้ขลาด เจ็กคนไทยที่ถูกจับพวกมันจะฆ่าทิ้งเมื่อไหล่ก็ได้ เพราะพวกมันเป็นทหารอยู่ที่ชายแดนฆ่าทหารไทยมาก็เยอะ ว่าเมืองไทยไม่มีดี แล้วบอกว่าจะยึดประเทศไทยเมื่อไหล่ก็ได้ ก็คงจะจริงอย่างที่พวงมันพูดนะ เพราะพวกมันกำลังจะไปลงที่หัวลำโพง เมือหลวงของไทยนี่เอง ง่ายไหมละ และต้องตำหนิเจ้าหน้าที่บนรถไฟหน่อย ที่ปล่อยให้ขึ้นรถไฟฟรีเที่ยวไล่คนไทยให้ไปนั่งที่อื่น และคนเดินขายอาหารที่อาสาลงไปซื้อเหล่าให้พวกมันอีก จนผมทนไม่ได้ก็ตอบโต้ไปเลยสร้างความไม่พอใจให้พวกมัน แต่ก็มีผู้โดยสารหญิงท่านหนึ่งพยามเตือนสติผมว่าพวกมันมากอย่างเสี่ยงเลย มีต่อ

แต่ที่ผมทนไม่ได้ก็เพราะพวกมันมาด่าในหลวงของเรา ผมเจ็บใจมาก วันนั้นก็ลืมเอามือถือไป ไม่งั้นผมโทรแจ้งเจ้าหน้าที่ๆสถานีสระบุรีแล้ว ขอยืมใครก็บอกไม่มีทุกคน หูผมนี่ร้อนฉี่เลย ในขณะนั้นเริ่มเห็นช้างตัวเท่ามดแล้วครับ เอาวะตายเป็นตาย ยังไงเราเป็นอะไรพวกมันหนีไม่รอดแน่ มีคนเป็นพยานแจ้งให้เยอะแยะแน่ ผมก็ฝากลูกหมาสองตัวให้กับเด็กและผู้หญิงที่นั่งติดผมๆบอกให้หมอบลง และวผมก็กระโดดถีบกะให้ได้เต็มปากไอ้เขมรปากเสียหน่อย ก็ถีบได้แค่หน้าท้องมัน เพราะมันตัวสูง ผมชุนมุนครับ จังหวะนั้นเจ้าหน้าที่รถไฟมาพอดีสองท่าน ได้เข้ามากันผมไว้ ไม่อย่างงั้นก็ไม่รู้ว่าสภ่าพผมจะเป็นยังไง ผมเลยแจ้งเจ้าหน้ที่ให้ทราบ พอเจ้าหน้าที่ต่อว่าพวกมันๆก็เถียงอย่ายุ่งกับมันทำท่าจะทำร้ายเจ้าหน้าที ่และผมอีก ผมเลยตะโกนดังๆว่าพวกมันหมิ่นในหลวงของเรา เท่านั้นแหละครับ ตนที่ยืนดูเหตุการตะโกนด่าพวกมัน และพากันเข้ามาช่วยแต่เจ้าหน้าที่ขอไว้ รถก็ถึงสระบุรีพอดี ผมเลยบอกฝากเจ้าหน้าที่บนรถไฟให้ดำเนินการต่อให้ด้วย จนบักนี้ก็ยังไม่ทราบข่าว เจ็บใจครับ ขึ้นรถก็ฟรี ยังมาแสดงความป่าเถือนอีก ฝากบอกเจ้าหน้าที่และรัฐบาลด้วยครับว่าปล่อยให้เข้ามาเป็นร้อย...

นับถือครับ ตำรวจไม่น่าจะปล่อยไปง่ายๆ เลย กลัวพวกมันหรืองัย